| زمینه و هدف: وجود فرزند دارای کمتوانیهوشی خانواده را با مشکلات زیادی مواجه میسازد و مادر بهدلیل نگرانی و ترس از آسیبپذیری کودک، محدودیتها و مراقبتهای غیرضروری و بیشازحد اعمال میکند. هدف از این پژوهش اثربخشی شناختدرمانی گروهی بر حمایت افراطی مادران کودکان دارای کمتوانی هوشی دبستانهای استثنایی شهر قم بود. روش: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه گواه و جامعۀ آماری شامل ۴۷۸ مادر دانشآموزان دبستانی با کمتوانی هوشی در مدارس استثنایی شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. پرسشنامۀ نگرش والدین نسبت به فرزند دارای نیازهای ویژۀ گوندر ۲۰۰۲ (APSNCS) بر روی همه اجرا شد. پساز بررسی نتایج، تعداد ۳۰ مادر با نمرۀ بیشتر از ۲۰ در بُعد حمایت افراطی بهصورت هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایش (15n=) و گواه (15n= ) تقسیم شدند. سپس طی ۶ هفته و هر هفته ۲ جلسۀ یکساعته روش شناختدرمانی گروهی مایکل فری بر روی گروه آزمایش اجرا و در طول این مدت برای گروه گواه نشستهای دورهمی با حضور مادران بدون اعمال شناختدرمانی برگزار شد. در پایان، پسآزمون برای هر دو گروه اجرا شد. یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل کواریانس نشان داد شناختدرمانی تأثیر معناداری در کاهش حمایت افراطی مادران کودکان با کمتوانی هوشی دارد (p< 0.05). نتیجهگیری: شناختدرمانی گروهی موجب کاهش حمایت افراطی مادرانِ کودکان دارای کمتوانی هوشی میشود. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |