جلد 3، شماره 193 - ( 6-1405 )
شماره 193 صفحات 47-36 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ebrahimi M, Taher M, HosseinKhanzadeh A A. Development of a Reality Therapy Package Integrated with Unconditional Positive Self-Acceptance and Its Effectiveness in Improving Family Cohesion and Reducing Internalized Stigma among Mothers of Children with Autism Spectrum Disorder. J Except Educ 2026; 3 (193) :36-47
URL: http://exceptionaleducation.ir/article-1-2741-fa.html
URL: http://exceptionaleducation.ir/article-1-2741-fa.html
ابراهیمی مریم، طاهر محبوبه، حسینخانزاده عباسعلی. تدوین بستۀ واقعیتدرمانی تلفیقشده با پذیرش خود مثبت نامشروط و تعیین اثربخشی آن بر انسجام خانواده و داغ ننگ درونیشده مادران دارای فرزند با اختلال طیف اوتیسم. تعلیم و تربیت استثنایی. 1405; 3 (193) :36-47
1- دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود
2- گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود ،mahboobe.taher@iau.ac.ir
3- گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت
2- گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود ،
3- گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت
چکیده: (20 مشاهده)
هدف و زمینه: اختلال طیف اوتیسم یکی از اختلالات عصبیتحولی است که به مشکلات در تعاملات و رفتارهای اجتماعی کودکان در زمینههای متعدد منجر میشود. هدف پژوهش تدوین بستۀ واقعیتدرمانی تلفیقشده با پذیرش خود مثبت نامشروط و تعیین اثربخشی آن بر انسجام خانواده و داغ ننگ درونیشده مادران دارای فرزند با اختلال طیف اوتیسم بود.
روش: روش پژوهش شبهتجربی از نوع پیشآزمون-پسآزمون و دورۀ پیگیری 2ماهه با گروه گواه و جامعۀ آماری پژوهش مادران دارای فرزند با اختلال طیف اوتیسم شهر ساری در سال 1400-1401 بود. تعداد 34 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و سپس در دو گروه آزمایش و گواه به صورت تصادفی جایدهی شدند. گروه آزمایش تحت 8 جلسه 60 دقیقهای مداخله واقعیتدرمانی تلفیقشده با پذیرش خود مثبت نامشروط قرار گرفت و گروه گواه هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامۀ انسجام خانواده السون (2010)، و انگ مراقبان خانوادۀ گونزالز و همکاران (2007) بود. دادههای گردآوریشده با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و SPSS نسخۀ 26 تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد واقعیتدرمانی تلفیقشده با پذیرش خود مثبت نامشروط بر انسجام خانواده و داغ ننگ درونیشده مادران دارای فرزند با اختلال طیف اوتیسم اثربخش است (05/0>P).
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این پژوهش، واقعیتدرمانی تلفیقشده با پذیرش خود مثبت نامشروط با تمرکز بر انتخاب رفتارهای آگاهانه و مسئولانه مؤثر، منجر به بهبود انسجام خانواده و کاهش داغ ننگ درونیشدۀ مادران دارای فرزند با اختلال طیف اوتیسم منجر میشود.
روش: روش پژوهش شبهتجربی از نوع پیشآزمون-پسآزمون و دورۀ پیگیری 2ماهه با گروه گواه و جامعۀ آماری پژوهش مادران دارای فرزند با اختلال طیف اوتیسم شهر ساری در سال 1400-1401 بود. تعداد 34 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و سپس در دو گروه آزمایش و گواه به صورت تصادفی جایدهی شدند. گروه آزمایش تحت 8 جلسه 60 دقیقهای مداخله واقعیتدرمانی تلفیقشده با پذیرش خود مثبت نامشروط قرار گرفت و گروه گواه هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامۀ انسجام خانواده السون (2010)، و انگ مراقبان خانوادۀ گونزالز و همکاران (2007) بود. دادههای گردآوریشده با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و SPSS نسخۀ 26 تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد واقعیتدرمانی تلفیقشده با پذیرش خود مثبت نامشروط بر انسجام خانواده و داغ ننگ درونیشده مادران دارای فرزند با اختلال طیف اوتیسم اثربخش است (05/0>P).
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این پژوهش، واقعیتدرمانی تلفیقشده با پذیرش خود مثبت نامشروط با تمرکز بر انتخاب رفتارهای آگاهانه و مسئولانه مؤثر، منجر به بهبود انسجام خانواده و کاهش داغ ننگ درونیشدۀ مادران دارای فرزند با اختلال طیف اوتیسم منجر میشود.
واژههای کلیدی: اختلال طیف اوتیسم، انسجام خانواده، پذیرش خود مثبت نامشروط، داغ ننگ درونیشده، واقعیتدرمانی
نوع مطالعه: اصیل پژوهشی |
موضوع مقاله:
اتيسم
دریافت: 1403/1/20 | ویرایش نهایی: 1405/7/5 | پذیرش: 1405/4/15 | انتشار: 1405/6/10 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10
دریافت: 1403/1/20 | ویرایش نهایی: 1405/7/5 | پذیرش: 1405/4/15 | انتشار: 1405/6/10 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
