جلد 5، شماره 189 - ( 10-1404 )
شماره 189 صفحات 30-20 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
amiri M, norouzian S, heydari F, sheydaie N. The effect of parent-child interaction therapy, on symptoms,
behavioral performance at home and social skills of children
with attention deficit / hyperactivity disorder. J Except Educ 2025; 5 (189) : 2
URL: http://exceptionaleducation.ir/article-1-2843-fa.html
URL: http://exceptionaleducation.ir/article-1-2843-fa.html
امیری محسن، نوروزیان ساجده، حیدری فاطمه، شیدایی نجمه. تأثیر درمان تعامل والد-کودک بر علائم، عملکرد رفتاری و مهارت های
اجتماعی کودکان با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی. تعلیم و تربیت استثنایی. 1404; 5 (189) :20-30
محسن امیری*1 
، ساجده نوروزیان2 ، فاطمه حیدری3 ، نجمه شیدایی4
، ساجده نوروزیان2 ، فاطمه حیدری3 ، نجمه شیدایی4
1- گروه روانشناسی دانشگاه زنجان ، amiri_tmu@yahoo.com
2- گروه روانشناسی دانشگاه زنجان
3- گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلام شهر، تهران
4- گروه روانشناسی دانشگاه ازاد یزد
2- گروه روانشناسی دانشگاه زنجان
3- گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلام شهر، تهران
4- گروه روانشناسی دانشگاه ازاد یزد
چکیده: (15 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: هدف از این پژوهش بررسی تأثیر درمان تعامل والد-کودک به مادران کودکان با اختلال نارسایی توجه
همراه با بیش فعالی نوع عمدتاً بیش فعال تکانش گر بر کاهش علائم، بهبود عملکرد رفتاری در منزل و بهبود مهارت های
اجتما عی فرزندان شان بود.
روش: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را مادران
و دانش آموزان پسر با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی 7 تا 10 ساله که در سال تحصیلی 1402 - 1401 در ناحیه 2
آموزش و پرورش شهرری مشغول به تحصیل بودند، تشکیل می داد. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری دردسترس و
غربالگری اولیه با استفاده از پرسشنامه کانرز کودکان با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی انجام گرفت و نمونه
انتخاب شده تعداد 30 کودک و مادرانشان بودند که به صورت تصادفی به 2 گروه آزمایشیی و گواه تقسیم شدند. ابزار
سنجش شامل پرسشنامه کانرز والدین ) 1999 (، پرسشنامه عملکرد رفتاری کودکان در منزل فرم والدین سوانسون ) 1992 ( و
پرسشنامه مهارت اجتماعی گرشام و الیوت ) 1990 ( بود. درمان تعامل والد-کودک در قالب 12 جلسه 60 دقیقه ای در گروه
آزمایشی اجرا شد. در پایان 2 گروه پرسشنامه های مذکور را به عنوان پس آزمون تکمیل کردند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از
نرم افزار SPSS نسخه 24 و تحلیل کوواریانس استفاده شد.
یافته ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد، بین گروه آزمایشی که درمان تعامل والد-کودک را دریافت کردند و
گروه گواه که هیچ گونه درمانی دریافت نکردند، در هریک از مؤلفه های پژوهش تفاوت معناداری وجود داشت و باعث
کاهش علائم اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی و بهبود عملکرد رفتاری و مهارت اجتماعی کودکان شد.
نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد درمان تعامل والد-کودک می تواند به عنوان یک روش غیردارویی مؤثر در درمان
اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی توصیه شود.
زمینه و هدف: هدف از این پژوهش بررسی تأثیر درمان تعامل والد-کودک به مادران کودکان با اختلال نارسایی توجه
همراه با بیش فعالی نوع عمدتاً بیش فعال تکانش گر بر کاهش علائم، بهبود عملکرد رفتاری در منزل و بهبود مهارت های
اجتما عی فرزندان شان بود.
روش: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را مادران
و دانش آموزان پسر با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی 7 تا 10 ساله که در سال تحصیلی 1402 - 1401 در ناحیه 2
آموزش و پرورش شهرری مشغول به تحصیل بودند، تشکیل می داد. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری دردسترس و
غربالگری اولیه با استفاده از پرسشنامه کانرز کودکان با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی انجام گرفت و نمونه
انتخاب شده تعداد 30 کودک و مادرانشان بودند که به صورت تصادفی به 2 گروه آزمایشیی و گواه تقسیم شدند. ابزار
سنجش شامل پرسشنامه کانرز والدین ) 1999 (، پرسشنامه عملکرد رفتاری کودکان در منزل فرم والدین سوانسون ) 1992 ( و
پرسشنامه مهارت اجتماعی گرشام و الیوت ) 1990 ( بود. درمان تعامل والد-کودک در قالب 12 جلسه 60 دقیقه ای در گروه
آزمایشی اجرا شد. در پایان 2 گروه پرسشنامه های مذکور را به عنوان پس آزمون تکمیل کردند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از
نرم افزار SPSS نسخه 24 و تحلیل کوواریانس استفاده شد.
یافته ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد، بین گروه آزمایشی که درمان تعامل والد-کودک را دریافت کردند و
گروه گواه که هیچ گونه درمانی دریافت نکردند، در هریک از مؤلفه های پژوهش تفاوت معناداری وجود داشت و باعث
کاهش علائم اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی و بهبود عملکرد رفتاری و مهارت اجتماعی کودکان شد.
نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد درمان تعامل والد-کودک می تواند به عنوان یک روش غیردارویی مؤثر در درمان
اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی توصیه شود.
شمارهی مقاله: 2
واژههای کلیدی: واژه های کلیدی: اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی، درمان مبتنی بر تعامل والد-کودک، عملکرد رفتاری، مهارت های اجتماعی
نوع مطالعه: اصیل پژوهشی |
موضوع مقاله:
اختلالات رفتاري
دریافت: 1403/10/6 | ویرایش نهایی: 1404/10/28 | پذیرش: 1403/11/28 | انتشار: 1404/10/28 | انتشار الکترونیک: 1404/10/28
دریافت: 1403/10/6 | ویرایش نهایی: 1404/10/28 | پذیرش: 1403/11/28 | انتشار: 1404/10/28 | انتشار الکترونیک: 1404/10/28
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
