جلد 4، شماره 126 - ( 7-1393 )                   شماره 126 صفحات 5-15 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

kavehei T, ashouri A, habibi M. Predicting job satisfaction based on self-efficacy beliefs, teachers' sense of efficacy, job stress and Hierarchy of needs in exceptional children's teachers at lorestan province. Exceptional Education. 2014; 4 (126) :5-15
URL: http://exceptionaleducation.ir/article-1-251-fa.html
کاوه ای طیبه، عاشوری احمد، حبیبی مجتبی. پیش بینی رضایت شغلی بر اساس باورهای خودکارآمدی، خودکارآمدی تدریس، استرس شغلی و سطح نیازهای معلمان استثنایی. تعلیم و تربیت استثنایی. 1393; 4 (126) :5-15

URL: http://exceptionaleducation.ir/article-1-251-fa.html


1- علوم و تحقیقات واحد ساوه ، tayebe.kavehei@yahoo.com
2- انستیتو روانپزشکی تهران
3- پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی
چکیده:   (4970 مشاهده)

هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه و ارزیابی الگویی است که در قالب آن پیش­بینی رضایت شغلی بر اساس باورهای خودکارآمدی، خودکارآمدی تدریس، استرس شغلی و سطح نیازهای معلمان استثنایی، مورد بررسی قرار گیرد.

روش: بدین منظور 165 نفر (99 زن و 66 مرد)، از جمعیت معلمان مدارس استثنایی مقطع ابتدایی، در استان لرستان به روش نمونه­گیری خوشه­ای چند مرحله­ای انتخاب شدند و به پرسشنامه­های رضایت شغلی (JDI)، خودکارآمدی عمومی شرر (SGSES)، خودکارآمدی تدریس (TSES) و سلسله مراتب نیازهای مازلو، پاسخ دادند.

یافته ها: یافته­ ها نشان داد رضایت شغلی افراد پایین­تر از متوسط است. در مرحله اول نتایج تحلیل مسیر نشان دهنده عدم برازش مدل بود، اما استخراج شاخص های برازش در خصوص مدل اصلاح شده همسانی بین مدل اصلاح شده و مدل پیش بینی شده را مورد تایید قرار می دهند. بر اساس ضرایب مسیر استاندارد شده، اثر خودکارآمدی عمومی بر کارآمدی تدریس، و اثر خودکارآمدی تدریس و سطح نیازها بر رضایت شغلی تأیید شد. همچنین رابطه معناداری بین رضایت شغلی و نیازهای ایمنی و اجتماعی مشاهده شد. بررسی متغیرهای جمعیت­شناختی نشان داد که رضایت شغلی معلمان گروه کم­توان ذهنی بیشتر از معلمان گروه ناشنوا است اما بین سن، تحصیلات و سنوات شغلی با هیچ یک از ابعاد رضایت شغلی رابطه معنادار یافت نشد و رابطه­ی جنسیت با رضایت شغلی صرفاً در بعد رضایت از همکار معنادار بود. تفاوت بین زنان و مردان در متغیرهای خودکارآمدی تدریس و نیازهای انگیزشی (به جز نیاز ایمنی) معنادار بود اما در خودکارآمدی عمومی و استرس شغلی بین دو گروه تفاوت معنادار یافت نشد.

نتایج: می­ توان نتیجه گرفت که رضایت شغلی یک مفهوم چند بعدی است که تنها یک عامل در آن دخیل نیست.

متن کامل [PDF 224 kb]   (5186 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: عمومي
دریافت: ۱۳۹۲/۱۲/۴ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۳/۹/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۳/۳/۵ | انتشار: ۱۳۹۳/۶/۲۴ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۳/۶/۲۴

ارسال پیام به نویسنده مسئول