1- گروه تربیت و مشاوره، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- گروه مطالعات تربیتی و برنامه ریزی درسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، m.abtahi2030@iau.ac.ir
چکیده: (15 مشاهده)
زمینه و هدف: مراقبـت از کودک دیرآموز میتوانـد بـا پیامدهـای روانـی و اجتماعـی متعـددی بـرای والدیـن همـراه باشـد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر گروهدرمانی متمرکز بر هیجان بر کیفیت زناشویی، فشار روانی و خودکارآمدی فرزندپروری مادران دانشآموزان دیرآموز انجام شد.
روش: این پژوهش از جمله طرحهای شبهتجربی با پیشآزمون-پسآزمون و گروه گواه بود. نمونۀ پژوهش شامل ۲۰ نفر از مادران دارای دانشآموز دیرآموز شهرستان سبزوار بود که به روش در دسترس انتخاب و سپس بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل شیوهنامۀ گروهدرمانی متمرکز بر هیجان، پرسشنامۀ کیفیت زناشویی (RDAS)، پرسشنامۀ فشار فرزندپروری (PSI) و پرسشنامۀ خودکارآمدی فرزندپروری (PSAM) بود. بـرای گروه آزمایش، 8 جلسـۀ هفتگی60 دقیقهای مداخله متمرکز بر هیجان اجرا شد و گروه گواه مداخلهای دریافت نکرد. در آغاز و پایان جلسههای مداخله تمام شرکتکنندگان پژوهش پرسشنامهها را تکمیل کردند. دادههای پژوهش با استفاده از SPSS-21 و روش تحلیل کواریانس تکمتغیره مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد گروهدرمانی متمرکز بر هیجان موجب بهبود معنادار کیفیت زناشویی، کاهش معنادار فشار فرزندپروری و بهبود معنادار خودکارآمدی فرزندپروری در گروه آزمایش شده است (001/0>p).
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت تقویت نظام هیجانی مادران میتواند عامل کلیدی در بهبود سازگاری خانوادگی و توانمندی فرزندپروری آنان باشد.
نوع مطالعه:
اصیل پژوهشی |
موضوع مقاله:
كم توان ذهني دریافت: 1404/9/14 | ویرایش نهایی: 1405/8/30 | پذیرش: 1405/2/13 | انتشار: 1405/8/15 | انتشار الکترونیک: 1405/8/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول