| مقدمه: اختلال طیف اوتیسم نهتنها بر کودک دارای آن بلکه بر روابط، نقشها و پویاییهای خانواده نیز تأثیر میگذارد. اگرچه مطالعات متعددی تجربۀ والدین و خواهران و برادران این کودکان را بررسی کردهاند تجربۀ خواهران و ابعاد جنسیتی آن، بهویژه در بستر فرهنگی خانوادههای ایرانی، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف تحلیل پدیدارشناختی تجربۀ زیستۀ دختران در نقش خواهر در زیستبوم خانوادههای دارای کودک با اختلال طیف اوتیسم انجام شد. روش: پژوهش حاضر با تحلیل پدیدارشناختی تفسیرگرایانه انجام شد. جامعۀ پژوهش شامل تمام دختران نوجوان (13 تا 18 ساله) ساکن شهر تهران بود که تجربۀ زندگی بهعنوان خواهر یک کودک با اختلال طیف اوتیسم را داشتند. از این میان 7 نفر با نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و مصاحبۀ نیمهساختمند با آنان انجام شد. تحلیل دادهها بر اساس روش اسمیت و همکاران انجام شد. یافتهها: از مجموع مصاحبهها ۵۲ زیرمقوله استخراج و در قالب ۷ مضمون اصلی سازماندهی شدند: هیجانهای متناقض، تحول نقشها، تغییر در فعالیتهای روزمره، روابط بینفردی، رشد فردی، حمایتهای محیطی و احساس هویت. مشارکتکنندگان تعارضی بین مسئولیتپذیری و نیازهای فردی، شرم اجتماعی، و والدگونهشدن را تجربه کردند، اما در کنار آن رشد در همدلی، مهارتهای ارتباطی و درک تفاوتهای انسانی نیز مشاهده شد. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |