1- اداره آموزشوپرورش استثنایی اهواز
2- دانشگاه علامه طباطبائی ، a_khoshkalam@yahoo.com
چکیده: (27 مشاهده)
زمینه و هدف: مادران کودکان ناشنوا با چالشهای متعددی ازجمله فشار روانی، اضطراب و کاهش کیفیت زندگی مواجه هستند. یکی از عوامل مؤثر در این زمینه، اجتناب تجربهای است که میتواند سلامت روانی آنها را تحتتأثیر قرار دهد. این پژوهش باهدف تعیین اثربخشی شناختدرمانی فرآگاهیمحور بر اجتناب تجربهای و کیفیت زندگی مادران کودکان ناشنوا انجام شد.
روش: طرح پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری پژوهش تمام مادران کودکان ناشنوای شهر دزفول در سال ۱۴۰۳ بودند. گروه آزمایش مداخلهدرمانی را هشت جلسۀ ۹۰دقیقهای هفتگی دریافت کردند. مقیاسهای مورداستفاده در این پژوهش شامل اجتناب تجربهای و کیفیت زندگی مادران کودکان ناشنوا بود. در این پژوهش، از پرسشنامۀ اجتناب از تجربه و پرسشنامه کیفیت زندگی بهعنوان ابزارهای گردآوری دادهها استفاده شد. دادهها با آزمون تحلیل کوواریانس تکمتغیره مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج نشان داد بین گروههای آزمایش و گواه از نظر اجتناب تجربهای و کیفیت زندگی تفاوت معناداری وجود دارد (001/0p<).
نتیجهگیری: بهعبارتدیگر، شناختدرمانی فرآگاهیمحور باعث کاهش اجتناب تجربهای و افزایش کیفیت زندگی میشود. منطبق با یافتههای این پژوهش میتوان مداخلۀ شناختدرمانی فرآگاهیمحور را بهعنوان یک روش کارامد جهت کاهش اجتناب تجربهای و افزایش کیفیت زندگی مادران کودکان ناشنوا پیشنهاد کرد.
نوع مطالعه:
اصیل پژوهشی |
موضوع مقاله:
آسیب دیده شنوایی دریافت: 1404/2/18 | ویرایش نهایی: 1405/5/14 | پذیرش: 1405/3/12 | انتشار: 1405/4/15 | انتشار الکترونیک: 1405/4/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول