fa بررسی اثربخشی نمایش درمانی بر کفایت اجتماعی و خودپنداره مثبت دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه مشکلات يادگيري مشکلات یادگیری اصیل پژوهشی Original Article زمینه و هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی نمایش درمانی بر کفایت اجتماعی و خودپنداره مثبت دانش آموزان<br> پسر با اختلال یادگیری ویژه انجام شد.<br> روش: پژوهش از نوع نیمه آزمایشیی و طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی<br> دانش آموزان پسر مشغول به تحصیل در پایه هشتم با اختلال یادگیری ویژه شهر کرج در سال تحصیلی 1399 - 1400 بودند.<br> برای تعیین حجم نمونه، ابتدا با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای از بین مدارس ابتدایی ناحیه 3 شهر کرج،<br> یک مدرسه به صورت تصادفی انتخاب و از بین دانش آموزان آن، 30 نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب<br> و به صورت جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه گمارده شدند ) گروه آزمایشی 15 نفر/ گروه گواه 15 نفر (. ابزارهای<br> پژوهش شامل پرسشنامه مشکلات یادگیری کلرادو ) 2011 (، پرسشنامه کفایت اجتماعی فلنر ) 1990 (، پرسشنامه خودپنداره<br> کودکان پی یرز-هریس ) 1969 ( و مصاحبه بالینی ساختاریافته بر اساس DSM-5 بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از<br> تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری در SPSS-26 انجام شد.<br> یافته ها: یافته ها نشان داد که نمایش درمانی بر کفایت اجتماعی، خودپنداره مثبت و مؤلفه های آنها در دانش آموزان<br> پسر مؤثر بود ) 001 / .)P> 0<br> نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، می توان گفت که نمایش درمانی روشی اثربخش در بهبود کفایت اجتماعی و خودپنداره<br> مثبت دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه بود، درنتیجه این روش قابلیت کاربرد در مرا کز آموزشی و مدارس را دارد.<br> &nbsp; Background & Purpose: This study aimed to investigate the effectiveness of psychodrama on the social<br> competence and the positive self-concept of male students with specific learning disorder.<br> Materials and Methods: The research was a quasi-experimental study with a pretest-posttest design<br> with a control group. The statistical population of the study included all male students studying in the eighth<br> grade with specific learning disorder of Karaj in the academic year 2021-2022. To determine the sample<br> size, first using a cluster random sampling method from the primary schools in District 3 of Karaj, a school<br> was randomly selected and among 30 students who obtained lower scores in dependent variables, using<br> They were selected by available sampling method and randomly assigned to experimental and control<br> groups (experimental group of 15 people/control group of 15 people). The research instruments included the<br> Colorado Learning Difficulties Questionnaire (2011), the Flener Social competence Questionnaire (1990),<br> Piers-Harris Children&rsquo;s Self-Concept Scale (1969), and Structured clinical interview based on DSM-5.<br> Data analysis was performed using univariate and multivariate analysis of covariance in SPSS-26.<br> Results: Findings showed that psychodrama was effective on social competence, self-concept and their<br> components of male students (p<0.001).<br> Conclusion: According to the findings, it can be said that psychodrama was an effective way to improve the<br> social competence and self-concept of students with specific learning disorder, so this method can be used<br> in educational centers and schools.<br> &nbsp; اختلال یادگیری ویژه, خودپنداره, دانش آموز, کفایت اجتماعی, نمایش درمانی psychodrama, self-concept, social competence, specific learning disorder, student 21 36 http://exceptionaleducation.ir/browse.php?a_code=A-10-3487-1&slc_lang=fa&sid=1 Morteza Moradi Doliskani مرتضی مرادی دولیسکانی doliskan6868@gmail.com 4200016656 100319475328460012902 No Hanieh Charegani هانیه چاره گانی hanicharehgani@gmail.com 2282169719 100319475328460012903 Yes Maryam Safari Shirazi مریم صفری شیرازی maryam.safaree@gmail.com 2300708558 100319475328460012904 No