جلد 3، شماره 169 - ( 6-1401 )                   شماره 169 صفحات 18-9 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه اردکان
2- سازمان آموزش و پرورش ، mahdi_shomali@yahoo.com
3- دانشگاه پیام نور
4- دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده:   (897 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر اثربخشی روایت درمانی بر احساس کهتری و افسردگی مادران کودکان کم توان
ذهنی بود.
روش: این مطالعه با رویکرد کمی و به روش نیمه آزمایشی و با بکارگیری طرح پیش آزمون-پس آزمون-پیگیری با گروه
گواه انجام شد. جامعه آماری متشکل از تمام مادران دانش آموزان کم توان ذهنی شهرستان کاشان در سال تحصیلی
1398 - 1399 بود. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 24 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در
دو گروه 12 نفری )آزمایشی و گواه( جایگزین شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های استاندارد افسردگی بک ) 1961 ( و
احساس کهتری یائو و همکاران ) 1997 ( در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری پاسخ دادند. گروه آزمایشی مداخله
روایت درمانی را در 8 جلسه 5/ 1 ساعته و هر هفته 2 جلسه دریافت کردند، در صورتی که گروه گواه هیچ گونه مداخله ای را
طی مدت زمان انجام پژوهش دریافت نکرد. در پایان نیز داده های پژوهش با روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و
در سطح معناداری 05 / 0 تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات افسردگی و احساس کهتری گروه آزمایشی نسبت به گروه گواه، در مرحله
پس آزمون کاهش معناداری پیدا کرده و این کاهش در مرحله پیگیری نسبتاً ثابت مانده است ) 001 / .)p>0
نتیجه گیری: براساس نتایج پژوهش، روایت درمانی می تواند به عنوان یک روش مداخله ای مؤثر در کاهش مشکلات
روان شناختی مادران کودکان کم توان ذهنی مورد توجه قرار گیرد.
 
متن کامل [PDF 271 kb]   (270 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: كم توان ذهني
دریافت: 1400/7/26 | ویرایش نهایی: 1401/8/1 | پذیرش: 1401/6/20 | انتشار: 1401/8/1 | انتشار الکترونیک: 1401/8/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.