fa اثربخشی آموزش برنامه بخشایش‌گری بر کاهش تنیدگی مادران دارای فرزند با لکنت زبان اختلالات گفتار و زبان گفتار و زبان اصیل پژوهشی Original Article چکیده<br> زمینه و هدف: لکنت زبان یکی از رایج ترین اختلالات گویایی است. والدین دارای فرزند با لکنت زبان اغلب نگران<br> وا کنش های جامعه، بستگان و نزدیکان هستند. درنتیجه، با تنیدگی و اضطراب بیشتری روبه رو هستند. این وضعیت منبع<br> افزایش تنیدگی بوده و بر سلامت روانی آنها تأثیر می گذارد. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر آموزش برنامه<br> بخشایش گری بر کاهش تنیدگی مادران دارای فرزند با لکنت زبان بود.<br> روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایشی و گواه انجام گرفت. جامعه ی<br> آماری مطالعه ی حاضر، شامل مادران دارای فرزند با لکنت زبان شهر کرج در سال 1401 - 1400 بود. 30 نفر از افراد واجد<br> شرایط به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه گواه ) 15 نفر ( و آزمایشی ) 15 نفر ( جایگزین<br> شدند. گروه آزمایشی 13 جلسه برنامه بخشایش گری را به صورت گروهی دریافت نمودند و گروه گواه، مداخله ای دریافت<br> نکردند. در این پژوهش، برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه تنیدگی والدینی آبیدین ) 1983 ( استفاده شد. برای تحلیل<br> داده های پژوهش از تحلیل کواریانس تک متغیره و چندمتغیره استفاده شد.<br> یافته ها: نتایج داده های پژوهش نشان داد که برنامه بخشایش گری در کاهش آشفتگی والدینی، تعامل نا کارآمد والد-کودک،<br> ویژگی های فرزند مشکل آفرین و نمره کلی تنیدگی مؤثر است ) ۰۰۱/ .)p>0<br> نتیجه گیری: نتایج تحلیل نشان داد که تنیدگی، آشفتگی والدینی، تعامل نا کارآمد بین والد-کودک و ویژگی های فرزند<br> مشکل آفرین مادران دارای فرزند با لکنت زبان در گروهی که برنامه بخشایش گری را دریافت کرده بودند، به صورت معناداری<br> پایین تر از گروهی بودند که برنامه بخشایش گری را دریافت نکرده بودند.<br> &nbsp; Abstract<br> Background and Purpose: Stuttering is one of the most common speech disorders. Parents with children<br> who stutter are often worried about the reactions of society, relatives and friends. As a result, they face more<br> stress and anxiety. This situation is a source of increased tension and affects their mental health. Therefore,<br> the purpose of the present study was to determine the effect of the nursing program on reducing the stress<br> of mothers with children who stutter.<br> Method: Method: This research was conducted as a semi-experimental type with a pre-test and post-test<br> design with experimental and control groups.The statistical population of the present study included mothers<br> with stuttering children in Karaj in 1400-1401. 30 qualified people were selected by purposive sampling<br> and were randomly replaced in the control group (15 people) and the experimental group (15 people). The<br> experimental group received 12 sessions of the remission program as a group, and the control group did<br> not receive any intervention. In this research, Abidin&#39;s parental stress questionnaire (1983) and Pianta&#39;s<br> parent-child relationship scale (1992) were used to collect data. Univariate and multivariate covariance<br> analysis were used to analyze the research data.<br> Results: The results of the research data showed that the forgiveness program is effective in reducing<br> parental confusion, ineffective parent-child interaction, problematic child characteristics and overall stress<br> score (p<0.001).<br> Conclusion: The results of the analysis showed that stress, parental confusion, dysfunctional parent-child<br> interaction, and problematic child characteristics of mothers with children with stuttering in the group that<br> received the forgiveness program were significantly lower than in the group There were those who had not<br> received the amnesty program.<br> &nbsp; واژه های کلیدی: برنامه بخشایش گری, تنیدگی, فرزند با لکنت زبان, مادران Keywords: A child with a stutter, mothers, remission program, stress 26 40 http://exceptionaleducation.ir/browse.php?a_code=A-10-882-5&slc_lang=fa&sid=1 fatemeh nosrati فاطمه نصرتی fnosrati@ut.ac.ir 0492614148 100319475328460014374 Yes tehran university دانشگاه تهران bagher ghobaribonab باقر غباری بناب bghobari@ut.ac.ir 158295379 100319475328460014375 No tehran university دانشگاه تهران shirin mojaver شیرین مجاور shirin.mojaver@ut.ac.ir 2803447339 100319475328460014376 No tehran university دانشگاه تهران pardis rahmani samani پردیس رحمانی سامانی pardisrahmani75@gmail.com 1272232026 0009-0006-9327-3789 No tehran university دانشگاه تهران