fa توانایی قصه گویی کودکان با نشانگان آسپرگر یا در خودمانده دریچه ای به سوی تخیل (3تا 10-1-50تا 51- 1384) اتيسم Autism ترجمه (پایان پذیرفته است) translate مطالعه‌ حاضر در صدد آن بوده که با استفاده از روش قصه‌گویی کاملا آزاد به بررسی این سؤال بپردازد که آیا داستان‌های کودکان مبتلا به درخودماندگی یا نشانگان آسپرگر (AS) نسبت به کودکان دیگر رویدادهای تخیلی کمتری را در بر دارد؟ روش : در حالت اول به کودکان موضوعی تخیلی ارایه شد و از آنان خواسته شد یک داستان بسازند.حالت دوم بحث پژوهش به این موضوع پرداخته است که آیا در تکلیف قصه‌گویی خودجوش، کودکان درخودمانده یا دارای نشانگان آسپرگر داستان‌های دارای تخیل کمتری تولید می‌کنند؟ همانطور که پیش بینی می‌شد در مورد طول داستان یا تعداد مکث‌ها در پیش آزمون هیچ تفاوت گروهی به دست نیامد. تخیل کودکان درخودمانده در هر دو حالت آسیب دیده‌ بود و در داستان‌های واقعی (حالت دوم) کودکان آسپرگر عناصر تخیلی کمتری تولید کردند. گفته شد گروه کودکان عادی در حالت دوم نسبت به حالت اول از تخیل بیشتری استفاده کرده، این موضوع پیش‌بینی نشده بود و می‌تواند نتیجه آشنا شدن بیشتر آنان با آزمون و در حالت دوم باشد. <span dir="LTR">Not Available</span><br> &nbsp; کودکان , تخیلی , آسپرگر , داستان , کودکان درخودمانده , کودکان با نشانگان آسپرگر , خودمانده , توانایی قصه‌گویی کودکان با نشانگان , عناصر تخیلی , تخیل کودکان درخودمانده Not Available 0 0 http://exceptionaleducation.ir/browse.php?a_code=A-10-1570-435&slc_lang=fa&sid=1 . . محمدحسن حسین پور Nashriyeh2005@gmail.com 10031947532846009854 10031947532846009854 Yes